Zapewne największy na to wpływ ma zachowanie indeksów w piątek – w Europie zwyżki było co najmniej zauważalne – DAX wzrósł o 0,5 proc., CAC40 o 1,1 proc., a FTSE o 0,2 proc. W dalszym ciągu na wyobraźnię inwestorów największy wpływ wywierała sytuacja w Syrii oraz przemyślenia dotyczące zmniejszenia programu QE3. Piątkowe dane z amerykańskiego rynku pracy, które okazały się słabsze od oczekiwanych (powstało 169 tys. miejsc pracy, a oczekiwano 184 tys., zaś dane za poprzedni miesiąc zrewidowano w dół do 104 tys.) wyzwoliły spekulacje na temat możliwego późniejszego zmniejszenia programu skupu aktywów przez Fed, z drugiej strony wskazują one także na mniejszy potencjał ożywienia.

Nic zatem dziwnego, że inwestorzy w USA nie potrafili się zdecydować – czy były to dane warte wyłożenia nowych środków czy może wręcz przeciwnie – do ostrożnego zwijania żagli. Ostatecznie S&P nie zmienił wartości.

Inwestorzy w Azji zdawali się być pozbawieni zachodnich dylematów. Ale po pierwsze Tokio przyznano prawa do organizacji olimpiady w 2020 r. (Nikkei wzrósł o 2,5 proc.), po drugie dane z Chin – wzrost eksportu o 7,2 proc. wobec oczekiwanych 5,5 proc. oraz utrzymanie inflacji na poziomie 2,6 proc. – przekonały inwestorów, że chińska gospodarka najtrudniejsze chwile ma już za sobą. Stąd wzrost Shanghai Comp. o 3,3 proc. na kwadrans przed końcem notowań.

Dane z Chin czy tym bardziej wygrana Tokio nijak nie przekładają się na sytuację inwestorów w Europie, zatem tutaj początek może być neutralny lub – jak sugeruje CNBC.com – nawet lekko spadkowy. Rynek wciąż obawia się konfrontacyjnej polityki USA. W ciągu dnia zabraknie publikacji makro na tyle istotnych, by zmieniać bieg rynkowych wydarzeń. Warszawa po silnych wahaniach z zeszłego tygodnia ma dziś szansę dostosować swój rytm do rynków światowych.

Emil Szweda