Urząd nie pomoże tak jak rzecznik finansowy

„Istotną kompetencją Rzecznika jest możliwość pozasądowego postępowania w sprawie rozwiązywania sporów między klientami a usługowcami – jest on podmiotem uprawnionym w ramach wspólnotowego systemu ADR (Alternative Dispute Resolution), wpisanym do rejestru prowadzonego przez Prezesa UOKiK na podstawie ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (Dz.U. z 2016 r. poz. 1823).

Przejęcie tej kompetencji przez Prezesa UOKiK w momencie likwidacji urzędu Rzecznika jest niemożliwe. W sytuacji, w której Prezes UOKiK jest organem rejestrowym i monitorującym dla działalności polegającej na postępowaniach polubownych, oznaczałoby to ewidentny konflikt interesów” – stwierdza komitet w opublikowanym wczoraj stanowisku „wobec pojawiających się w przestrzeni publicznej informacji o zamiarze likwidacji instytucji Rzecznika Finansowego”.

– Doszłoby do tego, że UOKiK ustala w postępowaniu wyjaśniającym, że doszło do naruszenia zbiorowych interesów konsumentów i w tej samej sprawie wytacza powództwo na rzecz indywidualnych konsumentów, polemizowałby więc ze sobą ‒ w sprawie decyzji wydanej przez samego siebie – komentuje Piotr Pałka, radca prawny w kancelarii Derc Pałka.

Według komitetu, w skład którego wchodzi kilkudziesięciu naukowców z kraju i zagranicy, po kryzysie finansowym z końca poprzedniej dekady dominuje pogląd, że „wszelkie zagadnienia związane z ochroną praw konsumentów o wyjątkowej specyfice powinny być powierzone organom wysoko wyspecjalizowanym, odrębnym od organów odpowiedzialnych za ogólny system ochrony konsumentów”.

O planie likwidacji urzędu RF jako pierwszy napisał na początku sierpnia DGP. Komitet pisze o „pozbawieniu opinii publicznej możliwości podjęcia dyskusji w sprawie pomysłu likwidacji urzędu Rzecznika w związku z brakiem jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej ten zamysł”.