Ile rządu zmieści się w banku? [OPINIA]

Niemniej ten ruch skłania do pewnej refleksji: na ile takie transfery osób, które z zarządzaniem gospodarką miały luźny związek, za to mocny z innymi organami władzy państwowej, są wskazane z punktu widzenia zagwarantowanej w konstytucji niezależności banku centralnego. Czy są dobre, czy złe w sytuacji, w jakiej znajduje się polska gospodarka. No i czy dzisiejsza polityka kadrowa jest jakimś wyjątkiem w historii NBP.

Prezydencki minister, jak sam mówi, idzie doradzać prezesowi w kwestiach legislacyjnych i prawnych. Więc pierwsze złośliwości, jakie pojawiły się wobec tego transferu, że oto wiceszef kancelarii głowy państwa i prawnik będzie doradzał prezesowi NBP w kwestiach stóp procentowych, były przestrzelone. Mucha reprezentował prezydenta wielokrotnie w procesie legislacyjnym w Sejmie, dotyczyło to przedstawiania racji głowy państwa, gdy chodziło o jego inicjatywy legislacyjne, ale także jego stanowiska w przypadku projektów innych autorów. Oczywiście szef NBP mógłby w tych sprawach zatrudnić dodatkowych urzędników, ale może skorzystać z doświadczenia byłego wiceszefa kancelarii. W tym sensie ta nominacja da się obronić. Tym bardziej że precedensy już były. Gdy prezesem NBP był Sławomir Skrzypek, prof. Ryszard Bugaj doradzał jednocześnie jemu i prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu. W czasach Marka Belki doradcą prezesa NBP został były prominentny polityk SLD Wacław Martyniuk, który miał pełnić podobną funkcję. Często można było zobaczyć go później w Sejmie, gdzie w imieniu Belki podtrzymywał relacje z klubami parlamentarnymi.