Z drugiej jednak strony niepomyślne wiadomości z Chin doprowadziły do tego, że surowce kolejny dzień z rządu zanotowały bardzo nieudaną sesję, co z kolei negatywnym echem odbiło się na walorach większości krajowych spółek.

Już w piątek rynki surowcowe prezentowały niezwykle słabą formę, która w dniu dzisiejszym została spotęgowana niepomyślnymi informacjami z Chin, gdzie gospodarka w I kw. urosła o 7,7% wobec oczekiwanych 8%. Odczyt ten był również niższy niż w ostatnim kwartale roku minionego i postawił znak zapytania nad spodziewaną kontynuacją ożywienia za Wielkim Murem. Znając silne uzależnienie rynku surowców od koniunktury w Chinach spodziewać można się było słabego zachowania towarów. Rzeczywiście silnie taniały ropa, miedź a w szczególności złoto i srebro.

Taka sytuacja wywierała negatywną presję na spółki wydobywcze, w tym głównego krajowego przedstawiciela tej branży, czyli KGHM. Pogorszenie atmosfery powodowało presję podaży również na innych walorach, co z kolei sprowadzało indeksy na południe. Tym samym zanegowane zostało przeprowadzone w minionym tygodniu wybicie indeksu WIG20, a lokalna siła ponownie ustąpiła miejsca dobrze znanej od początku roku słabości. 

Ostatecznie indeks WIG20 stracił 2% podczas gdy niemiecki DAX czy francuski CAC40 zniżkowały o niecałe 1%. Oprócz słabości rynku surowców szkodzić GPW mógł również fakt, że jutro ze względów bezpieczeństwa sesja się nie odbędzie, więc inwestorzy obawiali się zostawać z akcjami w okresie potężnych zawirowań na rynku towarów.

Do poważnych zakupów zniechęcał również fakt, że z mozołem budowane od ponad tygodnia odbicie runęło w gruzach i całą pracę zaczynać będzie trzeba od nowa, oczywiście o ile pozwoli na to sytuacja zewnętrzna, a na to nie ma przecież gwarancji. Czego jednak można być pewnym, to fakt, że wraz z nowym systemem od dzisiaj, przynajmniej do końca roku, sesja kończyć się będzie pół godziny szybciej, dzięki czemu już nie będziemy najdłużej działającym rynkiem w regionie. Widać więc, że dzisiejsze notowania przyniosły wiele nowości, ale niestety zabrakło w nich z takim utęsknieniem wykładanego optymizmu. 

Łukasz Bugaj